Wymiary: 40 x 26 x 6 cm (całość)
Sygnowanie: na odwrociu nalepki autorskie z opisem pracy, nalepka z Galerii Krzysztofory z 1987 roku oraz nalepka z Muzeum Sztuki w Łodzi.
Proweniencja
Poznań, kolekcja prywatna
Wystawiany
Kraków, Galeria Krzysztofory, VII Wystawa Grupy Krakowskiej, lipiec - sierpień 1987.
Twórczość Marka Piaseckiego obejmowała szerokie spektrum gatunków i technik, jakimi posługiwał się artysta. Obok klasycznej fotografii, kolaży i asamblaży od drugiej połowy lat 50. Piasecki tworzył subtelne i delikatne miniatury, czyli malarstwo z elementami techniki heliograficznej, kolażu i reliefu. W 1957 reaktywowała się II Grupa Krakowska, której zainteresowania obejmowały surrealizm, taszyzm, informel, malarstwo materii i szeroko pojęty przedmiot. W ramach tego ugrupowania Piasecki rozpoczął prace nad pierwszymi miniaturami. Były to obiekty abstrakcyjne, które dawały artyście pole do swobodnego eksperymentowania z materią. W ramach tych eksperymentów Piasecki łączył objet trouvé z działaniami z obszaru fotografii wykorzystując światło i chemię do uzyskania malarskiego efektu. Abstrakcyjne miniatury wykorzystujące technikę heliografii odznaczały się swobodnymi plamami i gradacją barw od bieli przez szarość po intensywną czerń a efekty wizualne przypominały rozlaną ciecz lub nadpaloną materię. Czyniło to z nich interesujący przykład twórczej recepcji informelu i malarstwa materii w medium fotografii. Z drugiej strony stanowiły kontemplację przedmiotu odnalezionego, co zbliżało twórczość Piaseckiego do dadaizmu i konceptualizmu, co znalazło swoje pełne rozwinięcie w kolażach i asamblażach z lat 60.
